ربيع بن أحمد الأخويني البخاري
154
هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )
كند علاج بر ضدّ بيمارى معتدل بايذ كردن جنانك اكر مزاج اصلى كرم بوذ و بيمارى كرم لكن « 1 » هوا سرد بوذ تبريد معتدل بايذ كردن و اكر مزاج اصلى سرد بوذ و بيمارى سرد بوذ « 2 » و هوا كرم تسخين معتدل بايذ كردن . اكنون بسنده كنيم ازين باب و مشغول شويم بياذ كردن خوردنيها از طعام و شراب . فى الاطعمة و الاشربة « 3 » اما معنى ان لفظ « 4 » كى كوييم خوردنيها « 4 » از طعام و شراب بسه معنى بخشيذه شوذ يكى غذا مطلق و ديكر داروى مطلق و سديكر آن غذاها كى بايشان « 5 » هم قوت دارو بوذ و هم قوت غذا . فامّا غذا مطلق آن بوذ كجن خورنده « 6 » ورا « 6 » بخورذ تن خورنده بدل يابذ از نقصان و قوى كردذ و بجوهر اندامهاش فزايذ « 7 » و بر مزاج طبيعى بمانذ وز « 8 » خوردن اين غذا تن خورنده نه كرم كردذ و نه سرد و منقاد بوذ مر طباع خورنده را جنانك استحالت بديرذ از قوت هاضمه « 9 » بكوهر اندامها و بمزاج اندامها « 10 » و اين بحقيقت غذا بوذ . و « 11 » باز اغذيهء دوائى اآن بوذ كجن بخورد خورنده طبيعت خورنده او « 12 » را بگرداند و جوهر اندامها بوى بفزايذ و قوى كردذ تن بدل انج بكاسته بوذ از وى باز يابد و لكن غذا معتدل نبوذ بكوهر و مزاج يا تن ازو كرمتر
--> ( 1 ) - ف : و لكن ( 2 ) - ف : « بوذ » ندارد ( 3 ) - ف : باب فى ذكر الطعام و الشراب ( 4 - 4 ) - ف : كوييم خودنيها ( 5 ) - ف : با ايشان ( 6 - 6 ) - ف : ان را ( 7 ) - ف : بفزايذ ( 8 ) - ف : و از ( 9 ) - ف : افزوده . و ( 10 ) - ف : افزوده برد ( 11 ) - ف : « و » ندارد ( 12 ) - ف : « او » ندارد